آخرین مطالب
امکانات وب
ماه
غیر ممکن را درخواست نکنیم
بچه ای بسیار لوس فریاد می زد :
« من می خواهم که ماه را به من بدهند.»
مامان جونش حاضر بود همه طلای دنیا را بدهد تا او را خشنود کند.
مادربزرگش نزدیک بود نزد فروشندگان برود و بپرسد آیا ماه برای کودکان می فروشند.
پدر، که کمی عاقلتربود، از راه رسید.
پدر گفت:«همراه من بیا تا به تو ماه را بدهم.»
بدون کلامی افزونتر،
کوچولو گذاشت که او را با خود ببرد
کوهی در نزدیکی آنها بود.
پدر به او گفت:« بیا، ماه آن بالاست.»
پس از مدتی ، پسر بچه ایستاد.
« بابا، خیلی دور است ؟ ___ بله خیلی دور! » آنها راه افتادند.
کودک حرفش را ادامه داد: « بابا من خیلی خسته ام.
___ پس تو دیگر آن را نمی خواهی ؟ » سکوتی معنی دار
پاسخ پرسش بود. کودک بغض کرد
و دیگر هرگز از آن سخن نگفت.
از میان ما چه کسی تلاش کرده کار غیر ممکن کند و مانند این کوچولو دست خالی برگشته؟
LA LUNE
Ne demandons pas ce qui impossible.
« Je veux qu’on me donne la lune ! »
Criait un bébé fort gâté.
Sa petite maman, pour tout l’or de la terre,
Aurait voulu le satisfaire ;
La grand-mère faillit aller chez les marchands
Demander s’ils vendaient les lunes pour enfant .
Le père, qui survint, était un peu plus sage :
« Viens avec moi, dit-il, je vais te la donner. »
Sans en demande davantage,
Le petit se laissa tout de suite emmener.
Une montagne était voisine :
« viens, la lune est là-haut » , dit le père . On monta.
Au bout de quelque temps. Le marmot s’arrêta :
« Papa, c’est-il bien loin ?___ Oui, fort loin ! » On chemine.
« Je suis bien fatigué, papa, reprend l’enfant .
___ Alors, tu n’en veux plus ? » un silence éloquent
Fut la seule réponse. On revint à la brune ;
Mais à l’astre des nuits, Bébé garda rancune
Et jamais plus n’en reparla.
Qui de nous n’a tenté d’aller chercher la lune
Et n’en est revenu comme ce petit-là ?