سخنانی از ویکتور هوگو 2

مذهب چیزی جز سایه هستی بر هوش بشری نیست^[1].

حیوانات از خدا هستند و حماقت از انسان.^[2]

مردم این را بدانند چون کلمه ، موجودی است زنده، دست متفکر هنگام نوشتن می لرزد^[3].

خنداندن یعنی کاری برای از خاطر بردن. چه کار نیکی بر زمین ،چه تقسیم کننده ای : فراموشی (در میان مردم)^[4].

آرزو، خوشبختی است؛ انتظار، زندگی است.^[5]

افتخار ، خورشید موخر، ماه آرام و گرفته ای که بر روی گورستان بالا می آید^[6].

مسیح می گوید عشق بورزید؛ کلیسا می گوید پرداخت کنید^[7].

جهنم هوشمندانه باز هم از بهشت ابلهانه بهتر خواهد بود^[8].

در "شناختن" ، " متولد شدن" نهفته است^[9] .

اگر شما قدرت دارید، برای ما حق باقی مانده است^[10].

ما فقط یک جنبه مسایل را می بینیم^[11].

جهنم یعنی فقدان ابدیت^[12].

افول مردان بزرگ، افراد معمولی و کوچک را مهم می نماید. هنگامی که خورشید در افق فرو می رود، کمترین سنگریزه ها سایه های بزرگ می یابند و با خود می اندیشند که چیزی هستند^[13].